اگر فکر می‌کنید تابستان گذشته گرم بود، ببینید سال ۲۰۲۶ چه بلایی سر آسیا آورد.
در ماه مه، ویتنام شاهد اوج کمبود برق در شبکه برق شمال خود به میزان ۴.۳۵ میلیون کیلووات بود. بیش از ۱۱۰۰۰ شرکت اخطار قطع برق دریافت کردند. در باک جیانگ و باک نین - پارک‌های صنعتی که سامسونگ، فاکس‌کان و کانن همگی کارخانه‌های عظیمی در آن دارند - کارخانه‌ها به صورت منطقه‌ای و چرخشی دچار خاموشی شدند. دما در سراسر کشور از ۳۸ درجه سانتیگراد فراتر رفت و برخی مناطق از ۴۰ درجه سانتیگراد عبور کردند.
هند حتی بدتر بود. در اواخر آوریل، تمام ۵۰ شهر داغ روی زمین در هند بودند که به طور متوسط دمای ۴۴.۷ درجه سانتیگراد داشتند. راجستان به ۵۱ درجه سانتیگراد رسید و رکورد ملی ۷۰ ساله را شکست. یک کارخانه الکترونیکی خارجی در جنوب در ماه آوریل تولید را متوقف کرد - نه به دلیل سفارش، بلکه به این دلیل که دمای هوا در داخل کارگاه بالای ۴۵ درجه سانتیگراد باقی می‌ماند و کارگران در ایستگاه‌های خود بیمار می‌شدند. اوج تقاضای برق به ۲۷۰ گیگاوات رسید.
اروپا نیز از این قاعده مستثنی نبود و موج‌های گرما رکوردها را در فرانسه، آلمان و بریتانیا شکستند. فیلیپین تولید پالایشگاه را کاهش داد. مانیل دچار خاموشی‌های چرخشی شد. اندونزی گاز را جیره‌بندی کرد.
این حقیقت ناخوشایند که تیترها به آن اشاره نمی‌کنند این است: گرمای شدید دیگر یک داستان آب و هوایی نیست. این یک داستان تولید است. این یک داستان هزینه است. و برای تولیدکنندگان، این بزرگترین تهدید برای خروجی است که هیچ‌کس برای آن برنامه‌ریزی نکرده است.
تاثیر موج گرما بر تولید کارخانه
- صادقانه بگوییم چه اتفاقی می‌افتد وقتی دمای یک کارگاه به ۳۸-۴۵ درجه سانتیگراد می‌رسد:
- به محض اینکه دما از ۳۲ درجه سانتیگراد فراتر رود، بهره‌وری کارگران به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد - این یک تئوری نیست، بلکه یک میانگین مستند است.
- نرخ خطا با خستگی افزایش می‌یابد؛ در کارخانه‌های نساجی و الکترونیک، نرخ نقص به شدت افزایش می‌یابد.
- گردش کارکنان افزایش می‌یابد - کارگران شغل خود را ترک نمی‌کنند، بلکه محل کار خود را که مانند اجاق گاز احساس می‌شود، ترک می‌کنند.
- در بدترین موارد، مانند کارخانه الکترونیک هند در بالا، تولید به سادگی متوقف می‌شود.
و این ضربه دوم است: وقتی هوا اینقدر گرم می‌شود، ابتدا شبکه برق از کار می‌افتد. تقاضا برای خنک‌کننده افزایش می‌یابد، نیروگاه‌ها دچار مشکل می‌شوند و کارخانه‌ها قطع می‌شوند. خاموشی‌های چرخشی ویتنام دقیقاً پارک‌های صنعتی را که ماشین صادرات آن را تغذیه می‌کنند، تحت تأثیر قرار داد.
پارادوکس برق که هیچ‌کس درباره آن صحبت نمی‌کند
این چیزی است که اکثر مدیران کارخانه‌ها متوجه آن نمی‌شوند: هرچه هوا گرم‌تر می‌شود، راه‌حل خنک‌کننده معمولی شما به برق بیشتری نیاز دارد - و دقیقاً در این زمان است که شبکه کمترین توان را برای ارائه دارد.
کولرهای گازی بدترین مقصر هستند. یک سیستم تهویه مطبوع مبتنی بر کمپرسور برای یک کارگاه ۲۰۰۰ متر مربعی می‌تواند در اوج مصرف ۷۰-۹۰ کیلووات برق مصرف کند. اکنون این عدد را در ۱۱۰۰۰ کارخانه ویتنام که در ماه مه اخطار قطع برق دریافت کردند، ضرب کنید. به سادگی برق کافی در کره زمین برای روشن کردن همزمان تهویه مطبوع در همه آنها وجود ندارد.
به همین دلیل است که کارخانه‌هایی که در طول موج گرمای سال ۲۰۲۶ به کار خود ادامه دادند، آنهایی نبودند که بیشترین تهویه مطبوع را داشتند. آنها کسانی بودند که کمترین نیاز را داشتند.
راه حلی که بازار به آن روی می‌آورد
- خنک‌کننده‌های تبخیری - همان فناوری که دهه‌ها در انبارها و کارخانه‌ها استفاده می‌شود - قهرمان خاموش تابستان ۲۰۲۶ شدند. دلیل آن این است:
- آنها ۷۰-۸۰٪ برق کمتری نسبت به تهویه مطبوع کمپرسور مصرف می‌کنند.
- یک واحد ۳۰۰۰۰ متر مکعب بر ساعت فقط حدود ۱-۱.۵ کیلووات مصرف می‌کند - تقریباً به اندازه یک سشوار.
- آنها با درها و پنجره‌های باز کار می‌کنند، کاری که تهویه مطبوع نمی‌تواند انجام دهد.
- آنها هوای تازه بیرون را تامین می‌کنند و همزمان دود جوشکاری و گرد و غبار را خارج می‌کنند.
وقتی ویتنام دچار خاموشی‌های چرخشی بود، کارخانه‌هایی که سیستم‌های خنک‌کننده تبخیری را اجرا می‌کردند، می‌توانستند تمام بار خنک‌کننده‌های خود را با ژنراتورهای پشتیبان - یا حتی پنل‌های خورشیدی پشت بام - روشن نگه دارند، در حالی که کارخانه‌های تهویه مطبوع در آب غرق شده بودند.
نظر ما
ما سال‌هاست که تجهیزات خنک‌کننده صنعتی تولید می‌کنیم، بنابراین بدیهی است که جانبدارانه عمل می‌کنیم. اما ما نیز داده‌های مشابهی را که دیگران می‌بینند، مشاهده می‌کنیم:
موج‌های گرما طولانی‌تر، داغ‌تر و مکررتر می‌شوند. قیمت برق در هر مرکز تولیدی در حال افزایش است. و کارخانه‌هایی که استراتژی خنک‌کننده خود را زودتر تطبیق دهند، مزیت هزینه‌ای خواهند داشت که رقبای آنها به سادگی نمی‌توانند با آن رقابت کنند.
لازم نیست حرف ما را باور کنید. از کارخانه ویتنامی که بدون از دست دادن یک شیفت کاری، در طول خاموشی‌های ماه مه به کار خود ادامه داد، بپرسید. از کارخانه هندی که کارگران خود را در روزهای ۴۶ درجه سانتیگراد حفظ کرد در حالی که همسایگانش تعطیل بودند، بپرسید.
موج گرمای سال ۲۰۲۶ یک رویداد نادر نبود. این یک پیش‌نمایش بود. سوال این نیست که آیا کارخانه شما به یک استراتژی خنک‌کننده بهتر نیاز دارد - سوال این است که آیا شما آن را قبل از تابستان آینده، یا پس از اولین خاموشی خود، اصلاح خواهید کرد.
پیام شما باید بین 20 تا 3000 کاراکتر باشد!
